آیا ازدحام گردشگران در پارک ملی کومودو باعث تعطیلی آن می گردد؟

به گزارش مجله میهن 128، پارک ملی کومودو به عنوان میراث جهانی یونسکو، هر روزه شاهد خیل عظیم گردشگران است و به همین دلیل مقامات اندونزی تصمیم دارند به منظور بقای کومودوها، این پارک را برای مدتی تعطیل نمایند.

آیا ازدحام گردشگران در پارک ملی کومودو باعث تعطیلی آن می گردد؟

در پارک ملی کومودو، یک اژدهای کومودو به بزرگی سه متر که فقط در جزایر اندونزی پیدا می گردد، زبان چنگال مانند خود را از دهانش بیرون می آورد. دو پسربچه در نزدیکی او ایستاده بودند که میان وعده ای لذیذ برای این اژدها محسوب می شدند. یکی از راهنماهای محلی اهمیتی به ترس شان نداد و آن ها تشویق کرد که به اژدها نزدیک تر شوند.

اژدهایان کومودو شبیه دایناسورها هستند که می توانند از کیلومترها آن طرف تر بوی خون را استشمام نمایند، گاومیش، آهو و یکدیگر را بخورند. بزاق دهان کومودوها سمی است و کومودوهای ماده به حدی بی احساس هستند که بچه های تازه از تخم درآمده خود را می خورند. با اینکه حملات مرگ بار کومودو به انسان کمتر مشاهده شده، اما مواردی از این دست رخ داده است.

مارمولک غول پیکری که در نزدیکی دو پسربچه گردشگر قرار داشت، تازه مرغ و بز خورده بود و شکمش سیر بود و طبق تضمین راهنما، عکاسی با این شکارچی آلفا که یکی از 3000 اژدهای باقی مانده در دنیا است، ازنظر ایمنی مسئله ای نداشت.

پارک ملی کومودو در سراسر جزایر جنوب اقیانوس آرام امتداد یافته است و گردشگران برای تماشای اژدهای کومودو و همچنین حیات دریایی پویای این منطقه، به پارک ملی می آیند و می توانند به غواصی و اسنورکلینگ در کنار لاک پشت ها و ماهی ها بپردازند. هرچند اینجا نیز مثل همه مقاصد گردشگری دنیا، به خاطر محبوبیتش در معرض خطر تخریب است. ازدحام زیاد گردشگران، زندگی همین حیوانات و زیبایی بکر منطقه را تهدید می نماید.

با اینکه گردشگری کومودو، درآمد درخورتوجهی را برای یکی از فقیرنشین ترین مناطق اندونزی به همراه داشته، اما باعث ایجاد انباشت زباله، تخریب و گاهی اوقات قاچاق کومودو نیز شده است.

بعضی از متخصصان محیط زیست نگران هستند که ازدحام گردشگران، وضعیت اکوسیستم این پارک را نابود کند. به گفته آن ها، این مارمولک ها باید از آهو و خوک وحشی تغذیه نمایند و نه مرغ و بزی که محیط بانان از پشت یک کامیون برای آن ها پرت می نمایند. از این گذشته، تعداد گردشگران خارجی که از کل پارک ملی کومودو بازدید نموده اند، از سال 2015 دو برابر و تعداد بازدیدنمایندگان داخلی نیز پنج برابر بیشتر شده است. در حال حاضر، این پارک در راستا کشتی های کروز واقع شده است و در نتیجه هر روز هزاران نفر از این محل دیدن می نمایند.

به دلیل نگرانی ها درباره هجوم گردشگران به این منطقه دورافتاده اندونزی، مقامات تصمیم به تعطیلی جزیره کومودو در ژانویه 2020 گرفته اند، جایی که بزرگ ترین جمعیت این مارمولک ها زندگی می نمایند و کشتی های کروز لنگر می اندازند. این جزیره حداقل برای یک سال ورود ممنوع خواهد شد.

چشم پوشی کردن از درآمد گردشگری پارک ملی کومودو برای چنین منطقه فقیری آسان نیست، اما مقامات تأکید دارند که این اقدام برای آینده پارک لازم است. یوسف نای سو، معاون فرماندار سوندای شرقی، سایر جزایری که پارک ملی کومودو را تشکیل می دهند، جزو این طرح اعلام نموده و گفته است:

اگر زیستگاه کومودوها را در اختیارشان قرار ندهیم، آن ها طی 50 تا 100 آینده منقرض خواهند شد.

مقامات وزارت ملی محیط زیست و جنگل داری می گویند که سال جاری تصمیم نهایی در این باره گرفته می گردد، هرچند شاید دولت ملی اندونزی با این طرح مخالفت کند. در حالی که مقامات محلی از بستن جزیره کومودو صحبت می نمایند، دولت ملی از طرح 10 بالی جدید پرده برداشته است. آن ها امیدوار هستند که موفقیت بالی به عنوان معروف ترین مقصد گردشگری اندونزی را تکرار نمایند، هرچند که همین جزیره نیز با معضل اورتوریسم دست وپنجه نرمی می نماید. گانتور ساکتی، سخنگوی وزارت ملی گردشگری می گوید:

اندونزی باید مقاصد گردشگری خود را متنوع کند.

لابوئان باژو یکی از مناطق 10 بالی جدید است که یک شهر بندری کثیف در نزدیکی جزیره فلورس است، جایی که دروازه ورودی به پارک ملی کومودو به حساب می آید. تاکنون اسکله اصلی این شهر به تجارت محلی اختصاص داشته است و کارگران بارانداز، کیسه های نودل فوری و ماهی خشک شده را روی قایق های چوبی قرار می دادند. هرچند، شهر لابوئان باژو در حال تغییر بوده و خلیج فوق العاده زیبای آن به محل ساخت وساز هتل های لوکس برای گردشگرانی تبدیل شده است که به قصد تماشای کومودوها و غواصی به این منطقه سفر می نمایند. در اینجا بوی بتن مرطوب و گردوغبار ساختمان سازی با بوی سیگار و موز سرخ شده به مشام می رسد. کیسه های پلاستیکی مثل عروس دریایی روی آب زلال شناور هستند. سیریلوس هارمین، هدایت که به دنبال فرصت های جدید به پارک ملی کومودو آمده است، می گوید:

تغییر و تحولات اینجا برای امثال من خوب است.

کارکردن به عنوان راهنماهایی که در زیستگاه کومودوها فعالیت می نماید یا در مغازه های فروش سوغاتی مشغول هستند، از جمله گزینه های انگشت شمار شغلی برای امرارمعاش مردم محلی محسوب می گردد، به خصوص که روش های سنتی ماهیگیری و شکار از زمان تأسیس پارک ملی کومودو در سال 1980 محدود شده است. هرچند بخش اعظم 300 میلیون دلار درآمد گردشگری این منطقه، به دست مردم محلی نمی رسد. شانا فاتینا، رئیس هیئت مدیره گردشگری لابوئان باژو، می گوید:

ما نمی خواهیم که مرم در حاشیه باشند، به همین دلیل باید به آن ها آموزش دهیم که بازدید از پارک ملی کومودو مثل رفتن به یک پارک تفریحی نیست.

کشور بوتان با تحمیل هزینه های روزانه زیاد، از بعضی از مسائل گسترده گردشگری جلوگیری نموده است؛ راه چارهی نخبه گرا که به واسطه آن فقط ثروتمندان می توانند از جاذبه های این کشور دیدن نمایند. بعضی از مقامات استانی در کومودو فکر می نمایند، هزینه بازدید از بزرگ ترین مارمولک دنیا که در حال حاضر حدود 10 دلار است، باید حداقل به 500 دلار افزایش یابد. یوسف، معاون فرماندار می گوید:

کومودو باید قدر و منزلت خود را داشته باشد. این پارک تنها زیستگاه کومودو در دنیا است، به همین دلیل نباید بازدید از آن ها ارزان باشد.

با اینکه بوتان راه چاره خوبی برای کنترل و کاهش تعداد گردشگران ارائه نموده، اما یک کشور آسیایی دیگر هم اکنون ممنوعیت ورود گردشگران به یکی از جاذبه های طبیعی معروف خود را مورد آزمایش قرار داده و به نتایج امیدوارنماینده ای دست یافته است. سال گذشته مقامات گردشگری تایلند، خلیج مایا را تعطیل کردند؛ یک ساحل صخره ای که شهرت خود را از فیلم ساحل با هنرمندی لئوناردو دی کاپریو در همین منطقه، به دست آورده است. بخش اعظمی از صخره های مرجانی این خلیج توسط هزاران گردشگری که هر روز از آن دیدن می کردند، تخریب شده بود. مقامات پارک تایلند می گویند که پس از تعطیلی خلیج مایا، کوسه ها به منطقه برگشته اند و مرجان ها در حال احیا هستند. این ذخیره دریایی برای پنج سال تعطیل خواهد بود.

در صورت بسته شدن پارک کومودو، این تصمیم گیری نه تنها گردشگران علاقه مند به بازدید از این پارک، بلکه مردمی که برای چندین قرن در میان کومودوها زندگی نموده اند را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. به گفته مقامات، آن ها باید از این پارک نقل مکان نمایند. بر اساس افسانه ها، این روستائیان که امروزه تعدادشان به حدود 1700 نفر می رسد، پیشینه مشترکی با کومودوها دارند و می گویند که این خزندگان به دلیل همین ارتباط کهن، هیچ مزاحمتی برای آن ها ندارند. با این حال، معاون فرماندار هیچ حس همدردی ای با اهالی ساکن در کومودو ندارد و می گوید:

جزیره کومودو متعلق به اژدهای کومودو است و آن ها به فضای بزرگی احتیاج دارند، جایی که هیچ انسانی در آن نباشد. چنانچه روستائیان به هشدار ما بی توجهی نمایند، اگر توسط کومودوها خورده شوند، مقصر خودشان هستند. پس از تعطیلی پارک، کومودوها می توانند انسان های باقی مانده را بخورند.

اگر شما هم مشتاق سفر به این کشور و بازدید از جاهای دیدنی اندونزی هستید، می توانید به یاری مجله میهن 128 قیمت تور اندونزی آژانس های مسافرتی مختلف را با یکدیگر مقایسه کنید و تور موردنظرتان را با پایین ترین قیمت از آژانس های همکار مجله میهن 128 بخرید.

منبع: کجارو / nytimes.com
انتشار: 7 دی 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: mh128.ir شناسه مطلب: 206

به "آیا ازدحام گردشگران در پارک ملی کومودو باعث تعطیلی آن می گردد؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آیا ازدحام گردشگران در پارک ملی کومودو باعث تعطیلی آن می گردد؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید